24/05

Η γυμναστική και εγώ

Η σχέση μου με την γυμναστική ήταν για πολλά χρόνια επεισοδιακή. Από παιδί δεν ήμουν αυτό που θα λέγαμε «αθλητικός τύπος». Στα πρώτα χρόνια της ζωής μου η καημένη η μαμά μου μάταια με πήγαινε σε διάφορες σχολές ρυθμικής και μπαλέτου. «Είναι μικρή ακόμη» της έλεγαν, «σιγά σιγά θα δυναμώσει και θα τα καταφέρει». Αλλά πού. Μεγαλώνοντας δοκίμασα την τύχη μου σε διάφορα γυμναστήρια –αεροβική, στεπ κ.λπ. Αγόρασα χρωματιστά κορμάκια, φόρμες και αθλητικά παπούτσια και βούτηξα με χαρά σε νέες περιπέτειες. Κάθε φορά έφευγα από το γυμναστήριο καταϊδρωμένη και κατάκοπη. Το σώμα μου πονούσε λες και με είχαν μαστιγώσει. Τι το ήθελα; Έλα όμως που η δουλειά μου ήταν απολύτως καθιστική, όλη την ημέρα μπροστά σε έναν υπολογιστή, και η ανάγκη για άσκηση ήταν επιτακτική!

Σε μια τέτοια απελπιστική κατάσταση βρισκόμουν όταν μπήκε στην ζωή μου το πιλάτες –έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε- και την άλλαξε ριζικά. Από την πρώτη κιόλας φορά κατάλαβα ότι ήταν αυτό που πραγματικά χρειαζόμουν. Ήταν ένα είδος ενσυνείδητης άσκησης που σεβόταν τις όποιες δυσκολίες του σώματός μου και το ενθάρρυνε να τις ξεπεράσει. Τελείωνα το μάθημα και ένιωθα ξεκούραστη και ανανεωμένη. Σε ένα μήνα το σώμα μου είχε εντυπωσιακά δυναμώσει και είχε αποκτήσει ροή και ελευθερία στην κίνηση. Μέσα από την πρωτόγνωρη αυτή εμπειρία άρχισα και εγώ να σέβομαι και να ακούω το σώμα μου. Και αυτό ήταν για μένα ένα κέρδος εξίσου σημαντικό με την βελτίωση της σωματικής μου κατάστασης, ίσως και σημαντικότερο. Ήταν η εκπαίδευση σε μια διαφορετική στάση ζωής.

Αν η ιστορία που σας διηγούμαι κάτι σας λέει, σας προτείνω να δοκιμάσετε το πιλάτες. Στις ημέρες μας η μέθοδος είναι πλέον πασίγνωστη και προσφέρεται σε πολλά στούντιο ή και γυμναστήρια, σε ομαδικά ή ατομικά μαθήματα. Αν πάλι το πιλάτες δεν σας ταιριάζει μπορείτε να δοκιμάσετε κάποια άλλη μέθοδο εναλλακτικής άσκησης, όπως η γιόγκα, το τάι τσι, το τσι γκονγκ, το φέλντενκραϊς ή η σωματοψυχοπαιδαγωγική. Είναι εύκολο να πάρετε κάποιες πρώτες πληροφορίες στο διαδίκτυο σχετικά με τις μεθόδους αυτές – και είμαι σίγουρη πως θα βρείτε αυτήν που σας ευχαριστεί περισσότερο.

Η Jenny Colebourne, που όλο τον Αύγουστο φέτος θα διδάσκει γιόγκα και πιλάτες στο Pelias Life in Balance, στην Τήνο, προτείνει μια ευχάριστη άσκηση για το πρωινό ξύπνημα του σώματος:

Ξαπλώστε ανάσκελα, με τα γόνατα λυγισμένα, τις φτέρνες κοντά στους γλουτούς σε ευθεία γραμμή με τα καθιστικά κόκκαλα και τα πόδια παράλληλα το ένα με το άλλο. Έχοντας αίσθηση της σπονδυλικής σας στήλης και αφήνοντας συνεχώς το βάρος του πάνω μέρους της πλάτης στο πάτωμα, τεντώστε τα χέρια προς το ταβάνι με τις παλάμες να κοιτάζουν προς τα εμπρός – οι καρποί να είναι σε ευθεία γραμμή με την άρθρωση του ώμου. Κρατήστε τον δεξιό ώμο σταθερά πάνω στο στρώμα και στείλτε την λεκάνη σας προς τα αριστερά. Αφήστε τα πέλματα να κυλήσουν φυσικά αλλά αποφύγετε να αλλάξετε την απόσταση μεταξύ τους. Το δεξί χέρι έρχεται κάτω, δίπλα στο σώμα. Το αριστερό χέρι έρχεται επάνω, προς το αφτί.

Αισθανθείτε σε ποια περιοχή του σώματος έχετε ένταση ή πόνο. Συγκεντρώστε την προσοχή σας στην περιοχή αυτή. Χρησιμοποιείστε την αναπνοή για να μαλακώσετε και να χαλαρώσετε την περιοχή. Με τον συνδυασμό αναπνοής και σκέψης το αποτέλεσμα είναι πολύ ισχυρό. Στην συνέχεια δοκιμάστε να στείλετε απαλά τον κόκκυγά σας προς τα εμπρός. Βεβαιωθείτε ότι ο δεξιός ώμος εξακολουθεί να είναι ριζωμένος στο στρώμα. Αφού ολοκληρώσετε την κίνησή σας, επιστρέψτε στην αρχική θέση απλώνοντας σιγά σιγά την πλάτη πάνω στο στρώμα σαν να απλώνατε βούτυρο στο ψωμί. Όταν είστε έτοιμοι, προχωρήστε στην άλλη πλευρά.

Mαρκέλλα Καραμαούνα
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Διδάκτωρ Βιολογίας
Δημιουργός και Ιδιοκτήτρια του
Pelias Life in Balance